Feb 04 2010
Celem programu stało się promowanie idei pomagania ofiarom przemocy w rodzinie
W 1994 roku Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych zainicjowała Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, powstał on z potrzeby pomagania rodzinom z problemem alkoholowym, w których przemoc pojawia się bardzo często. Powstrzymanie przemocy jest podstawowym warunkiem skuteczności terapii.
Celem programu stało się promowanie idei pomagania ofiarom przemocy w rodzinie, zmiana stanu świadomości społecznej na temat tego zjawiska, poprawa funkcjonowania instytucji, które w swoim zakresie działania maja obowiązek pomagania ofiarom przemocy, szkolenie osób zajmujących się pomaganiem, tworzenie lokalnych programów przeciwdziałania przemocy w rodzinie, opracowanie materiałów informacyjno-edukacyjnych. Początkowo program ograniczał się do finansowego wspierania inicjatyw zmierzających do wypracowania skutecznych sposobów pomocy ofiarom przemocy. Działania te miały stanowić uzupełnienie istniejącego systemu pomocy odpowiednich służb i instytucji.
W grudniu 1994 roku odbyła się w Warszawie pierwsza ogólnopolska konferencja „ Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie”. Uczestniczyli w niej przedstawiciele około siedemdziesięciu organizacji i instytucji zajmujących się pomaganiem ofiarom przemocy, a także przedstawiciele administracji państwowej. Uczestnicy konferencji, pracujący w różnych środowiskach, mieli okazje poznać się, wymienić doświadczenia oraz określić kierunki dalszych działań. Na terenie całej Polski zaczęły powstawać nowe placówki udzielające pomocy ofiarom przemocy w rodzinie. W grudniu 1996 roku z inicjatywy przedstawicieli organizacji i instytucji pomagających ofiarom przemocy domowej, uczestników ogólnopolskiej konferencji dotyczącej przeciwdziałania przemocy w rodzinie organizowanej przez PARPA i Ogólnopolskie Pogotowie dla ofiar Przemocy w Rodzinie, powstało Ogólnopolskie Porozumienie pod wspólna nazwa „ Niebieska Linia” skupiające ludzi, organizacje i instytucje pomagające ofiarom przemocy w rodzinie. Do końca 1997 roku do porozumienia przystąpiło ponad 400 osób i ponad 50 instytucji i organizacji.