wertex

Porozumienie „Niebieska Linia” zapoczątkowało działania zmierzające do stworzenia w Polsce spójnego systemu pomagania ofiarom przemocy w rodzinie. W lutym 1998 roku Komendant Główny zezwolił na wprowadzenie procedury „Niebieskich Kart” do postępowania policji podczas interwencji domowych w przypadkach przemocy w rodzinie, a od l października 1998 r. procedura „Niebieskie Karty” obowiązuje na terenie całej Polski. Ponieważ policja – bez współpracy z innymi służbami – nie jest w stanie skutecznie przeciwdziałać przemocy w rodzinie, do współpracy włączył się również Departament Pomocy Społecznej Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej. Dlatego tez powstała podobna procedura – odpowiednik
„Niebieskich Kart” – dla pracowników socjalnych. Zawarte są w nim pytania dotyczące przemocy, jej rodzajów i częstotliwości występowania. W przypadku stwierdzenia przemocy, pracownik socjalny powinien uruchomić odpowiednie działania we współpracy z policja.
Bazę danych o członkach „Niebieskiej Linii” prowadzi biuro Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie. Członkowie tego porozumienia powinni uczestniczyć w budowaniu lokalnego systemu
pomocy dla ofiar przemocy domowej. Ofiary przemocy domowej potrzebują zwykle pomocy psychologicznej, prawnej, materialnej, socjalnej, medycznej, a także wsparcia. Niezmiernie istotna jest współpraca i przepływ informacji pomiędzy różnymi instytucjami i organizacjami zajmującymi się pomaganiem ofiarom przemocy
domowej, a co za tym idzie tworzenie koalicji lokalnych. Czynniki sprzyjające podniesieniu skuteczności pomocy ofiarom przemocy domowej świadczonej przez różne służby:
- tworzenie zespołów pomocowych składających się z przedstawicieli różnych instytucji, np. policjant, pracownik socjalny, lekarz, pedagog,
- znajomość miejsc, osób, możliwości udzielenia pomocy w środowisku lokalnym,
- przekazywanie i zbieranie informacji od poszczególnych osób i instytucji pomagających rodzinom,
- konsekwentne egzekwowanie świadczeń wynikających z zadań i kompetencji poszczególnych instytucji, – konsekwentne egzekwowanie świadczeń wynikających z zadań i kompetencji poszczególnych instytucji,
- podnoszenie kwalifikacji pracowników w dziedzinie zjawiska przemocy domowej oraz sposobów skutecznej interwencji i możliwości pomocy,
- odpowiednia dokumentacja poszczególnych przypadków, forma udzielania pomocy i efektów.

Trackback URI | Comments RSS